Voornemens

Voornemens zijn geen doelen, daarom worden ze nooit bereikt.
anoniem.

Goed en fijn uiteinde!

quote Dr. Phil

Piekeren is net als schommelen. Je bent wel bezig, maar je komt niet van je plaats.

Dr. Phil McGraw

Merry Christmas allemaal

Natuurlijk wens ik iedereen ook langs deze weg een heel warm en fijn Kerstmis en een gelukkig en gezond 2011.

Ria.

quote van de Dalai Lama

If we use favorable circumstances such as good health or wealth to help others, they can be contrinutory factors to achieving a happier life

Dalai Lama

De naam Dakini.

Heel vaak wordt me gevraagd wat betekent eigenlijk de naam Dakini? En hoe kom je aan de naam?

Nou dat zal ik je vertellen: In 1997 was ik zover om me in te gaan schrijven bij de kvk en voor mezelf te gaan beginnen. Ik dacht er verder niet bij na en net voordat ik me in ging schrijven dacht ik o, ik moet natuurlijk ook een naam hebben. Tja en die had ik niet......(Echt iets voor mij.) Ook nog nooit over nagedacht. Ik ging weer terug zitten en pakte het boek van de tafel, wat er toevallig lag (proest, je weet dat ik daar niet in geloof) sloeg het boek open en mijn oog viel op het woord Dakini. Dakini: hoge vrouwelijke energie, vrouwen van lama's (zoals de Dalai Lama en niet het beest) en een windbenaming, de wind van verandering in India. Net zoals de mistral in Frankrijk. En meteen dacht ik dat moet ik hebben. Dat wordt de naam!

Later ben ik regelmatig in het boek gaan zoeken waar ik dat toch gelezen heb. Ik heb het nooit terug kunnen vinden. Jaar op jaar neem ik het boek nog een keer door en nooit maar dan ook nooit heb ik het kunnen vinden. Welk boek het is? Het Tibetaanse boek van leven en dood. Dus wie het kan vinden, wie het weet mag me mailen. Graag zelfs.

Kerstmailing

Ja ja het is weer zover. De Kerstmailing is weer zover klaar. (Natuurlijk ook dankzij mijn goede voorwerk in oktober). De brieven zijn geplakt, erstzegels erop en van een sticker voorzien. Mochten jullie denken dat is gedaan met een flinke borrel op, nou die heeft het mis! Dit was gezellig aan de keukentafel met de familie. En natuurlijk moest de jongste van 6 ook meehelpen. Dus wie een hele scheve, op z'n kopse of geen sticker heeft gehad weet hoe het komt.......hahaha

Beste Ria ik heb een vraagje.

Deze vraag kreeg ik een tijdje gleden binnen:

Beste Ria,

Allereerst wil ik u bedanken voor het schrijven van een geweldig boek, de teksten, oefeningen en voorbeelden zijn zeer duidelijk en goed toe te passen.
Binnen mijn vriendengroep is de discussie ontstaan over het paard in de glazen kubus. Er zijn hier vele verschillende inzichten over en wij willen graag onze inzichten toetsen.

(Nu weet iedereen die mijn boek gelezen heeft dat ik heel duidelijk ben dat ik het antwoord niet geef in het boek. Ook dat het antwoord al in het boek staat.)

Ik heb daarop deze meneer gemaild dat ik heel graag de verschillende meningen wilde weten.
Prompt kreeg ik hierop een mailtje terug en het goede antwoord stond erbij.

Nu hopen jullie natuurlijk dat ik hier het juiste antwoord ga geven. Maar helaas, dat ben ik ook hier niet van plan. Ik wil best een hele duidelijke clou geven via dit bericht en dat is: lees de tekst nog eens een keer die bij het paard staat en vraag je dan eens af hoe is het paard in die kubus gekomen? En als je daar het antwoord op weet dan is het paard uit de kubus halen niet moeilijk meer. Toch?

Mocht je er niet uitkomen stuur mij dan een gemotiveerde mail met al je oplossingen naar info@dakini.nl

Workshop activeer je zelfgenezend vermogen.

enige tijd geleden bij een workshop geweest over: activeer je zelfgenezend vermogen.
Ik weet nog steeds niet wat ik daar nu van moet vinden.
De workshop was informatief, leuk, leerzaam, maar de hele tijd had ik ook zoiets van wat moet ik hier nu mee.

De workshop werdt gegeven door Henk Fransen die een lezing gaf over zijn boek; Bondgenoot, autobiografie van een immuuncel. Aangevuld met voorbeelden uit zijn praktijk.

Ik geloof, weet zeker, dat lichaam en geest samenwerken. Dat je denken, houding etc. veel te weeg kan brengen, zo ook lichamelijke klachten. Dit beschrijf ik zelf ook in mijn boek stoppen met piekeren. Maar ik vind het onderwerp altijd heel gevoelig liggen als het gaat om je kunt je lichaam ook beter/gezond denken.

Al met al een boekje dat ik met plezier heb gelezen, een workshop dat ik met plezier heb gevolgd. Een onderwerp waar ik nog niet helemaal uit ben.

weer een mooie quote

Piekeren is misbruik maken van je verbeeldingskracht.

Dakini.

De keuken.

Ik zou nog op het blogbericht van 1 november terugkomen met name op het keukenverhaal.

Tijdens dat interview werd me duidelijk waarom ik het zo naar mijn zin heb in de keuken. Niet de gewone kost van aardappels-vlees-groenten maar iets nieuws maken, lekker receptje of koken voor anderen. Misschien is dat dan ook wel de reden geweest dat ik later de horeca ben ingegaan.

Zoals velen van jullie weten heb ik een iets minder plezante jeugd gehad. Veiligheid is iets wat me al heel jong is afgenomen. En dat is nu wel 1 van de meest belangrijkste dingen die ik nodig heb, nog steeds. Eerlijkheid, betrouwbaarheid maar ook zeker veiligheid.

Eenmaal in het interview begon ik te vertellen over hoe ik vroeger met mijn vader mee mocht naar zijn werk. Hij was kok in het leger en had vaak weekend dienst. Tijdens deze weekenddiensten mocht ik vaak (eigenlijk altijd wel) mee. Daar mocht ik meehelpen met het eten bereiden, opdienen, het eten voor de wacht klaarzetten. In de middag gingen we altijd wandelen rondom de vijver en de eenden brood geven. Die rituelen, die standaard daginvulling gaf me altijd heel veel rust.

Ook de jongens die binnenzaten vonden het geweldig zo een klein meisje die zo goed mee kom helpen. Daar werd ik op handen gedragen. Daar was het goed zoals ik was en nog veel meer.
Daar was ik gelukkig. In die inmens grote keuken met pannen die geen pannen meer waren maar ketels. Papa tijd. Hij en ik samen! De wereld was goed mooi en veilig als ik daar was.

Nu nog voel ik een rust over me heen komen als ik in de keuken sta te prullen. Koken voor anderen doe ik eigenlijk liever dan dat we uit eten gaan. Het goede gevoel dat ik krijg als iemand mijn eten lekker vind. Alles in mijn leven nu staat in verband met de veiligheid die mijn vader mij daar kon geven.

Bob Newhart-Stop It!!

Dit is echt super goed.

Interview

Een paar weken geleden ben ik geinterviewd. Het was een diepte interview waaruit ik moest beschrijven wat ik had meegemaakt en hoe ik mijn leven om heb kunnen draaien. Het was super om te doen. Maar ook heel raar. Zo vol met details. Nog voller met details die er niet in zijn gekomen.

Natuurlijk weet ik wel hoe mij leven is gelopen maar als het dan zo opgeschreven wordt en je krijgt de definitieve versie terug dan is dat toch wel heel wat. Gek genoeg werd het me weer een keer duidelijk van hoe ver ik ben gekomen, hoe ik zelf mijn leven heb omgedraaid en hoe ik daarmee nu anderen help. Hoe ik vandaaruit de cursus stoppen met piekeren het geschreven, dat uiteindelijk heeft geleid tot een boek. Hoe ik alles uit het leven gebruik om er "beter" van te worden. En dat ik nu een heel gelukkig mens ben.

Maar ook inzichten. Ik begrijp nu waarom ik in de keuken staan en koken zo leuk vind. Hoe het komt dat ik daar zo vredig van wordt. (dit verhaal bewaar ik even voor de volgende keer)
Dat de mishandeling/misbruik die ik heb meegemaakt eigenlijk niet tot problemen heeft geleid. Wel dat daardoor mijn bestaansrecht is afgenomen. Met alle gevolgen van dien. Hoe ik daardoor ook vond dat ik geen bestaansrecht had. Natuurlijk reageerde daar andere op en doordat ik mezelf buitensloot gingen anderen dat ook doen. Ik ben gaan geloven dat ik niet lief, leuk en aardig was. En hoe ik op jonge leeftijd al een bedreven piekeraar werd.

Zoals ik al zei aan het slot van het interview werd me ook heel goed duidelijk hoe ik mijn leven heb omgedraaid. Hoe intensief die weg is geweest. Hoeveel passie en energie ik daar in moest steken. Commitment. Ik denk dat ik nog nooit voor iets zo hard heb moeten werken als voor het claimen van mijn bestaansrecht. Geloven in mijzelf. Eigenlijk was het heel simpel. Maar de uitvoering.........

Goed, op een later tijdstip kom ik terug op het keukenverhaal, hoe ik mijn leven op de rit heb gezet, ook situaties en hoe ik daarop reageerde en ook hoe ik er nu op reageer.

En je weet mocht je vragen hebben dan hoor ik het graag.

Ria.

Quote

De moed te hebben om tegemoed te treden wat op je weg komt, daar draait het om.

Theresia van Avila

Kerst.....

Kerst. Ieder jaar weer een terugkerend ritueel. Natuurlijk zal iedereen zeggen, ieder jaar is het weer Kerst! Maar mijn ritueel bestaat ieder jaar weer uit dat ik in december zucht dat ik nu echt voor het laatste jaar kerstkaarten heb geschreven en verstuurd. En in januari als de reacties op de kerstkaarten komen dan denk ik weer, ach, klein gebaar groot geluk. Blij dat ik het gedaan heb.

Dit jaar heb ik het helemaal anders aangepakt. Niks geen laatste moment stress meer. Tot laat in de nacht kaarten ondertekenen. (ja, de hantekening zet ik zelf op honderden kerstkaarten) ieder vrij moment kaarten schrijven. Ik had er echt geen zin in.

Dus:

Lach niet: ik heb in september de adressen uitgedraaid, gesorteerd, kerstgedicht uitgezocht, kerstkaarten gekocht en....... jawel de kerstmailing is al helemaal klaar! In oktober! Niks geen laatste stress deze keer. Lekker op mijn gemakje al de hele mailing klaar. En ik moet zeggen het voelt goed!

Fijne feestdagen alvast!

Mooie quote!

Een zee van geluk wordt gevoed door de bronnen van verdriet.

Daaruit blijkt maar weer dat het één niet zonder het andere kan.

Rare week.

Wat hebben we een rare week gehad. Het was een week van veel ups en downs. Geboorte en sterfgevallen. Goed en slecht nieuws. Nog slechternieuws en onzekerheid. En weer goed nieuws. Een brandje in de keuken en een feestje. Tja normaal zeg je altijd wat gaat de week snel. Nou deze week kwam maar niet aan zijn eind.



En dan blijkt maar weer dat het fijn is om lieve mensen om je heen te hebben. Steun uit onverwachte hoeken te krijgen. En dat kan zo een hele slechte week toch weer goed maken.

Een echte held.

Een mooi verhaal dat vast al door vele van jullie gelezen is, maar toch hier ook een plaatsje verdiend.

Mooi journalistiek verhaal maar of het de kranten haalt?

Eindelijk een mooie oorlogsfoto! Het is de andere kant van de oorlog, en ontroerend.

Het hart van een soldaat is het hart van een man, een vader... Dit zou er als krantenkop moeten staan, ipv dan wat minder belangrijk is. Het is een hard verhaal, maar versterkend voor het hart, wanneer men deze foto van John Gebhardt in Afganistan bekijkt.

De echtgenote van john Gebhardt, Mindy, zegt dat het hele gezin van dit kleine meisje is vermoord. de rebellen wilden ook haar vermoorden maar ze overleefde. Ze wordt verzorgd in het hospitaal van John en is aan de beterhand, zelfs wanneer ze weent en klaagt.

De verpleegsters zeggen dat john de enige is die haar kan kalmeren, dus John hield haar gedurende 4 nachten in zijn armen en sliepen samen in de zetel. Het kleine meisje komt langzaam weer op de been.

John is een echte oorlogsheld en hij vertegenwoordigt dat wat het westen daar poogt te verwezelijken.

Dit is nieuws waard om te delen. Iedereen kan het verschil maken, zelfs al gaat het maar om één meisje tegelijkertijd.

Entertrainment

Begin oktober ben ik met mijn collega en vriendin naar een entertrainment geweest van Emiel Ratelband. Eerlijk gezegt wist ik niet goed wat ik er van moest denken laat staan wat ik er van moest verwachten. En over Emiel zelf ben ik ook nog niet uit..... Ook niet na deze entertrainment. Wel is weer bevestigd hoe goed hij is in NLP. Hoe ervaren en hoe met passie hij dit brengt.

Ik heb lang geleden hem eens op tv gezien. Hij zou voor een voetbalwedstrijd in het stadion de menigte zo bewerken dat onze ploeg wel moest winnen. Er moest ook een promo opgenomen worden voor als ze gewonnen had. Maar ook een promo als ze toch verloren hadden. Maar dit laatste vertikte hij! Hij ging echt geen promo opnemen voor als ze verloren hadden want dan zou hij niet in zichzelf en zijn methode geloven. Dat vond ik zo sterkt!

Maar afijn, de avond, hele goede opbouw, bruisend van energie echt een aanrader om naar te gaan kijken en vooral van te leren. Hoe machtig onze gedachten zijn, hoe geconditioneerd we denken, vastzitten in zelfgemaakte hokjes en vooral kom eruit! Doe iets! Alles beter dan nietsdoen!

Het is mooi om te zien dat waar je dagelijks mee werkt zo uitvergroot op een podium en in een zaal te zien. En vooral dat het werkt. Geen kunstje is, geen hersenspoeling. Alleen techniek! Maar ook wat kunnen we veel! Als we maar willen............

Kleine meisjes........

worden groot!
Afgelopen vrijdag ben ik naar een super bruiloft geweest. Zoals de titel al vermeld kleine meisjes worden groot. De bruid heb ik als 15 jarig meisje leren kennen, dwars, stuurs, gekwetst, kwetsbaar noem maar op. Maar met iets vertederends dat me meteen aangreep. Ze had ook meteen mijn hart gestolen.
Ze zat er hevig onder protest en het eerste wat ze tegen me zei was: "je moet niet denken dat ik iets zeg". Vervolgens heeft haar mond nooit meer stilgestaan ;-). Altijd als er een hoogtepunt in haar leven was kreeg ik steenvast een bericht, bromfiets, slagen, rijbewijs, verkering en nu dus een bruiloft! Ze was een stralende bruid. Na de plechtigheid toen ik naar buiten liep om haar moeder te feliciteren zeiden we beide tegelijk: "wie had dat gedacht"! Weet je, dat zeiden we wel, maar we wisten dat het goed zou komen. Instinctief. Het was zoals gezegt een super bruiloft, alles tot in de puntjes verzorgd. Maar dat was het niet dat het zo bijzonder maakte. De warmte, de sfeer, het bruidspaar werd op handen gedragen. Je hebt wel eens van die momenten die je niet onder woorden kunt brengen maar alles klopt, alles is goed en dit was zo'n moment.

Lieve Nick dank je wel dat je in mijn leven bent gekomen. Ik heb veel van je geleerd, door jou heb ik veel wijze lessen geleerd, enne jij blijft mijn kleine meis! hihi.

Bedankjes!

Soms is het leven echt een feestje en komt er vanalles vanuit een onverwachte hoek. Ik heb in de loop van de afgelopen 2 weken namelijk een hele mooie bos bloemen gehad, een bedankt kaartje, een vakantiekaartje en een lieve e-mail. Zomaar uit het niets. Met lieve woorden en bedankjes. En dat voelt zo heeerlijk, super. Dus lieve mensen dank je wel!

Familie opstellingen.

Afgelopen zaterdag ben ik naar een workshop familie opstellingen geweest. Ik had er al veel over gehoord en gelezen maar er nog nooit bij kunnen zijn. Ik vind het een super methode die heel veel te weeg kan brengen en inzicht kan geven. Het werd op een hele directe manier gepresenteerd en ik weet niet goed wat ik daar van moet vinden. Ik weet ook niet of dit altijd zo is of dat het de werkwijze is van degene waar wij onze workshop hebben gevolgd. Vanuit de hypnotherapie is het meer gebruikenlijk om oplossingen vanuit de hulpvrager te laten komen. Er waren wel heel veel overeenkomsten met hypnotherapie, werken met delen en de N.L.P.
Mijn conclusie: Al met al vind ik het een hele mooie methode alleen van mij had het minder directief gemogen.


Familie opstellingen volgens Wikipedia:
Het maken van een familieopstelling is een vorm van psychotherapie die is ontwikkeld door de Duitser Bert Hellinger. De werkwijze van Hellinger is de werkwijze van het zogenaamd systemisch werken. Therapeuten of coaches die systemisch werken trachten middels het opstellen van iemands systeem van herkomst niet direct zichtbare relaties tussen familieleden en eventuele knelpunten daartussen te herkennen, erkennen en zo mogelijk weg te nemen.

Een familieopstelling is een therapeutische sessie waarbij een deelnemer een vraagstuk inbrengt waar hij of zij herderheid over wil krijgen. Voor de hoofdrolspelers in dat vraagstuk, vaak familieleden van degene die het vraagstuk inbrengt, worden andere deelnemrs uitgekozen als 'representant'. Deelnemers krijgen door de vragende deelnemeer een plaats in het vertrek ten opzichte van de andere deelnemers, deels geholpen door de therapeut.

Er ontstaat zo een tableua-vivant dat achterliggende aspecten van het vraagstuk laten zien, door de opgestelde mensen te ondervragen over hun gevoelens en attitudes ten opzichte van elkaar en de situatie. Er komen verstrikkingen aan het licht (soms in eerdere generaties) die hebben geleid tot stagnatie in het huidige leven van de deelnemer. Aan de hand van eenvoudige instructies van de begeleider, brengen de representanten beweging in de stagnatie.

De effecten van de sessie zijn soms op korte, maar vaak op lange termijn merkbaar. De methode is niet omonstreden.

De methode wordt ook toegepast in organisaties, bijvoorbeeld om te onderzoeken waarom er stagnaties zijn in de ontwikkelingen van een organisatie of waarom bepaalde conflicten telkens terugkeren. Er wordt in dit verband niet gesproken over familie-opstellingen, maar een organisatie-opstelling

schandalig

Het is schandalig lang geleden dat ik een bericht op mijn blog heb gezet. Shame on me! En dat terwijl er juist zoveel te vertellen is en ook zoveel te melden. Maar steeds als ik er voor ga zitten dan komt er niets. Nu ook weer zit al 5 minuten naar het scherm te staren en ik sla helemaal blanco. Maar zoals ik al vele malen eerder heb beloofd ga ik mijn best doen om een betere blogger te zijn.

In ieder geval een hele fijne lente met veel zonneschijn!

Ria.

Gelukkig 2010!

Iedereen een heel gelukkig en gezond 2010!

Ook voor het nieuwe jaar
hierbij onze beste wensen
Niks irreëels gewoon geluk en vertrouwen
om met elkaar
een prachtig jaar te bouwen!