Afgelopen zaterdag ben ik naar een workshop familie opstellingen geweest. Ik had er al veel over gehoord en gelezen maar er nog nooit bij kunnen zijn. Ik vind het een super methode die heel veel te weeg kan brengen en inzicht kan geven. Het werd op een hele directe manier gepresenteerd en ik weet niet goed wat ik daar van moet vinden. Ik weet ook niet of dit altijd zo is of dat het de werkwijze is van degene waar wij onze workshop hebben gevolgd. Vanuit de hypnotherapie is het meer gebruikenlijk om oplossingen vanuit de hulpvrager te laten komen. Er waren wel heel veel overeenkomsten met hypnotherapie, werken met delen en de N.L.P.
Mijn conclusie: Al met al vind ik het een hele mooie methode alleen van mij had het minder directief gemogen.
Familie opstellingen volgens Wikipedia:
Het maken van een familieopstelling is een vorm van psychotherapie die is ontwikkeld door de Duitser Bert Hellinger. De werkwijze van Hellinger is de werkwijze van het zogenaamd systemisch werken. Therapeuten of coaches die systemisch werken trachten middels het opstellen van iemands systeem van herkomst niet direct zichtbare relaties tussen familieleden en eventuele knelpunten daartussen te herkennen, erkennen en zo mogelijk weg te nemen.
Een familieopstelling is een therapeutische sessie waarbij een deelnemer een vraagstuk inbrengt waar hij of zij herderheid over wil krijgen. Voor de hoofdrolspelers in dat vraagstuk, vaak familieleden van degene die het vraagstuk inbrengt, worden andere deelnemrs uitgekozen als 'representant'. Deelnemers krijgen door de vragende deelnemeer een plaats in het vertrek ten opzichte van de andere deelnemers, deels geholpen door de therapeut.
Er ontstaat zo een tableua-vivant dat achterliggende aspecten van het vraagstuk laten zien, door de opgestelde mensen te ondervragen over hun gevoelens en attitudes ten opzichte van elkaar en de situatie. Er komen verstrikkingen aan het licht (soms in eerdere generaties) die hebben geleid tot stagnatie in het huidige leven van de deelnemer. Aan de hand van eenvoudige instructies van de begeleider, brengen de representanten beweging in de stagnatie.
De effecten van de sessie zijn soms op korte, maar vaak op lange termijn merkbaar. De methode is niet omonstreden.
De methode wordt ook toegepast in organisaties, bijvoorbeeld om te onderzoeken waarom er stagnaties zijn in de ontwikkelingen van een organisatie of waarom bepaalde conflicten telkens terugkeren. Er wordt in dit verband niet gesproken over familie-opstellingen, maar een organisatie-opstelling
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten