Kernovertuigingen.

In de praktijk krijg ik heel vaak te horen: "ik heb het al lang verwerkt hoor" en ik geloof in veel gevallen de mensen die dit zeggen op hun woord. Meestal zijn wij niet de eerste opvang die mensen hebben maar gelukkig wel vaak de laatste. En er zijn vele dicussies over hoe therapie gegeven dient te worden. Voor een ieder is wel wat te zeggen en je moet ook als therapeut die therapie geven waar je zelf achterstaat. In mijn geval ik ben erg voor eigen verantwoordelijkheid, dat er keuzes zijn ga zo maar door. Maar ook oorzaken aanpakken en niet alleen de problemen. En zo kom ik uit bij Kernovertuigingen.

Dat als je iets meemaakt, je dit niet alleen moet verwerken maar ook de overtuigingen die hieruit voorkomen moet aanpakken. Verwerken, een plaats geven dat is stap 1 maar de volgende stap is aanpakken wat je er nog meer aan over gehouden hebt. Bijvoorbeeld je bent gepest, dan ga je kijken naar het stukje: hoe is het met het vertouwen in anderen, hoe gevoelig ben je voor aardig gevonden worden, heb je nog vertrouwen in jezelf, en natuurlijk die kernovertuigingen die je hebt meegenomen die zullen voor iedereen verschillend zijn. Kernovertuiging: je hebt je in een bepaalde situatie niet kunnen verweren, dan kan het zo maar zijn dat je 20 jaar later nog steeds denkt dat je je niet kunt redden in een bepaalde situatie, en je voorbijgaat aan het feit dat ook jij 20 jaar ouder bent. Of de situatie helemaal vermijden.

Het is best lastig om dit zo onder woorden te brengen. We zijn ons vaak helemaal niet bewust dat we dit hebben laat staan er ook naar kijken. Mocht het zo zijn dat je zelf tegen iets aanloopt en je denkt dat heb ik toch al lang verwerkt, ga dan eens op zoek of er kernovertuigingen zijn blijven hangen.

Succes,

Ria.