Bob Newhart-Stop It!!

Dit is echt super goed.

Interview

Een paar weken geleden ben ik geinterviewd. Het was een diepte interview waaruit ik moest beschrijven wat ik had meegemaakt en hoe ik mijn leven om heb kunnen draaien. Het was super om te doen. Maar ook heel raar. Zo vol met details. Nog voller met details die er niet in zijn gekomen.

Natuurlijk weet ik wel hoe mij leven is gelopen maar als het dan zo opgeschreven wordt en je krijgt de definitieve versie terug dan is dat toch wel heel wat. Gek genoeg werd het me weer een keer duidelijk van hoe ver ik ben gekomen, hoe ik zelf mijn leven heb omgedraaid en hoe ik daarmee nu anderen help. Hoe ik vandaaruit de cursus stoppen met piekeren het geschreven, dat uiteindelijk heeft geleid tot een boek. Hoe ik alles uit het leven gebruik om er "beter" van te worden. En dat ik nu een heel gelukkig mens ben.

Maar ook inzichten. Ik begrijp nu waarom ik in de keuken staan en koken zo leuk vind. Hoe het komt dat ik daar zo vredig van wordt. (dit verhaal bewaar ik even voor de volgende keer)
Dat de mishandeling/misbruik die ik heb meegemaakt eigenlijk niet tot problemen heeft geleid. Wel dat daardoor mijn bestaansrecht is afgenomen. Met alle gevolgen van dien. Hoe ik daardoor ook vond dat ik geen bestaansrecht had. Natuurlijk reageerde daar andere op en doordat ik mezelf buitensloot gingen anderen dat ook doen. Ik ben gaan geloven dat ik niet lief, leuk en aardig was. En hoe ik op jonge leeftijd al een bedreven piekeraar werd.

Zoals ik al zei aan het slot van het interview werd me ook heel goed duidelijk hoe ik mijn leven heb omgedraaid. Hoe intensief die weg is geweest. Hoeveel passie en energie ik daar in moest steken. Commitment. Ik denk dat ik nog nooit voor iets zo hard heb moeten werken als voor het claimen van mijn bestaansrecht. Geloven in mijzelf. Eigenlijk was het heel simpel. Maar de uitvoering.........

Goed, op een later tijdstip kom ik terug op het keukenverhaal, hoe ik mijn leven op de rit heb gezet, ook situaties en hoe ik daarop reageerde en ook hoe ik er nu op reageer.

En je weet mocht je vragen hebben dan hoor ik het graag.

Ria.

Quote

De moed te hebben om tegemoed te treden wat op je weg komt, daar draait het om.

Theresia van Avila

Kerst.....

Kerst. Ieder jaar weer een terugkerend ritueel. Natuurlijk zal iedereen zeggen, ieder jaar is het weer Kerst! Maar mijn ritueel bestaat ieder jaar weer uit dat ik in december zucht dat ik nu echt voor het laatste jaar kerstkaarten heb geschreven en verstuurd. En in januari als de reacties op de kerstkaarten komen dan denk ik weer, ach, klein gebaar groot geluk. Blij dat ik het gedaan heb.

Dit jaar heb ik het helemaal anders aangepakt. Niks geen laatste moment stress meer. Tot laat in de nacht kaarten ondertekenen. (ja, de hantekening zet ik zelf op honderden kerstkaarten) ieder vrij moment kaarten schrijven. Ik had er echt geen zin in.

Dus:

Lach niet: ik heb in september de adressen uitgedraaid, gesorteerd, kerstgedicht uitgezocht, kerstkaarten gekocht en....... jawel de kerstmailing is al helemaal klaar! In oktober! Niks geen laatste stress deze keer. Lekker op mijn gemakje al de hele mailing klaar. En ik moet zeggen het voelt goed!

Fijne feestdagen alvast!

Mooie quote!

Een zee van geluk wordt gevoed door de bronnen van verdriet.

Daaruit blijkt maar weer dat het één niet zonder het andere kan.

Rare week.

Wat hebben we een rare week gehad. Het was een week van veel ups en downs. Geboorte en sterfgevallen. Goed en slecht nieuws. Nog slechternieuws en onzekerheid. En weer goed nieuws. Een brandje in de keuken en een feestje. Tja normaal zeg je altijd wat gaat de week snel. Nou deze week kwam maar niet aan zijn eind.



En dan blijkt maar weer dat het fijn is om lieve mensen om je heen te hebben. Steun uit onverwachte hoeken te krijgen. En dat kan zo een hele slechte week toch weer goed maken.

Een echte held.

Een mooi verhaal dat vast al door vele van jullie gelezen is, maar toch hier ook een plaatsje verdiend.

Mooi journalistiek verhaal maar of het de kranten haalt?

Eindelijk een mooie oorlogsfoto! Het is de andere kant van de oorlog, en ontroerend.

Het hart van een soldaat is het hart van een man, een vader... Dit zou er als krantenkop moeten staan, ipv dan wat minder belangrijk is. Het is een hard verhaal, maar versterkend voor het hart, wanneer men deze foto van John Gebhardt in Afganistan bekijkt.

De echtgenote van john Gebhardt, Mindy, zegt dat het hele gezin van dit kleine meisje is vermoord. de rebellen wilden ook haar vermoorden maar ze overleefde. Ze wordt verzorgd in het hospitaal van John en is aan de beterhand, zelfs wanneer ze weent en klaagt.

De verpleegsters zeggen dat john de enige is die haar kan kalmeren, dus John hield haar gedurende 4 nachten in zijn armen en sliepen samen in de zetel. Het kleine meisje komt langzaam weer op de been.

John is een echte oorlogsheld en hij vertegenwoordigt dat wat het westen daar poogt te verwezelijken.

Dit is nieuws waard om te delen. Iedereen kan het verschil maken, zelfs al gaat het maar om één meisje tegelijkertijd.